பனி கொட்டிக் கொண்டிருந்தது.. இருப்பது இந்தியாவா இல்லை அண்டார்டிகாவா என்ற சந்தேகம் மூர்த்தியின் மனதில் எழுந்தது.. பனி படர்ந்த காலையோர பூமரங்களின் பனித்துளிகள் சொட்டியதில் சாலை நனைந்து ஈரமாகியிருந்தது.. மார்கழிப் பனியின் குளுமை மழையின் குளிரோடு இணைந்து வெடவெடக்க வைத்தது..

சாலையில் அங்கொருவரும் இங்கொருவருமாக நடந்து கொண்டிருந்த மக்கள் எஸ்கிமோக்களைப் போல ஸ்வெட்டர் அல்லது மழை தாங்கும் ஜெர்கின் போன்றவற்றை அணிந்து குடைக்குள் பதுங்கியிருந்தார்கள். ஜெர்கினை அணிந்தபின்னும் குடை பிடித்திருந்த ஓர் ஆசாமியை வேற்றுக் கிரக வாசிகளைப் பார்ப்பதைப் போல வினோதமாக பார்த்து வைத்தான்.. பதிலுக்கு அந்தக் குளிர்மழையில் குடை கூடப் பிடிக்காமல் நனைந்தபடிச் சென்றவனை அவர்கள் வினோதத்திலும் வினோதமாக பார்த்து வைத்தார்கள்..

பெங்குவின் பறவையைப் போல அந்தப் பனிமழையை விரும்பி நனைந்து கொண்டிருந்தவனைப் பார்த்தவர்களின் விழிகளில் மின்னிய வியப்பில் துளியும் பாதிக்கப்படாதவனாக தோள்களைக் குலுக்கியபடி அவர்களைக் கடந்து சென்றான் அவன்.. ஊசிக்குளிர் அவனது உடம்பைத் துளைத்ததை அவன் லட்சியம் செய்யவில்லை.. பனிக்காற்று அவனது செவிகளிலும் நாசிகளிலும் நுழைந்து தும்மல் வரவைத்ததைப் பொருட்படுத்தவில்லை.. என்னவோ கொடைக்கானல் குளிர் மழைக்கு இதமாக வெயில் அடித்துக் கொண்டிருந்ததைப் போல அந்த இரவின் பனிமழையை அவன் கொண்டாடினான்..

அது வெயில் காலமல்ல.. சீசனில்லாத கொடைக்கானல் மழையில்லாத பகல் பொழுதிலேயே வெறிச்சோடிப் போயிருக்கும்.. குளிர் நிரம்பிய பனி படர்ந்த இரவில் கொட்டும் மழையில் எப்படியிருக்குமென்று சொல்லத் தேவையில்லை.. மனதை மருட்டி விடும் தன்மை கொண்ட சிதோஷ்ண சூழல் அது.. குளிரில் வெடவெடக்க வீட்டுக்குள் பதுங்கி, கம்பளி போர்த்தி குளிரை விரட்டக் கொதிக்கும் தேநீரை தொண்டைக்குள் சரிக்க வேண்டிய நிலையில் அதையேதும் செய்யாமல் சாலையில் இறங்கி மழையில் நனைந்தபடி பனி விழும் இரவில் அவன் தன் போக்கில் நடந்து கொண்டிருந்தான்.. அவன் மனதுக்குள் சுழன்று கொண்டிருந்த சூறாவளிக் காற்றில் அவனது உடல் கொடைக்கானலின் பனி விழும் இரவின் குளிர் மழையை உணரவில்லை..

இதுபோல அவன் இரவுகளில் அலைவது ஒன்றும் புதிதான ஒன்றல்ல.. மனதில் அமைதியை இழந்து வாடும் மணித்துளிகளில் அவன் கொடைக்கானலின் குளிரை பொருட்படுத்தாமல் சாலையில் இறங்கி நடந்து விடுவான்.. கால் போன போக்கில் போய் விட்டு மனதின் புயல் ஓய்ந்த பின்னால் வீடு திரும்பி படுக்கையில் விழுந்து உறங்கி விடுவான்.. சில இரவுகளில் விடியும்வரை நடந்ததும் உண்டு..

கொடைக்கானலின் குளிர் அவனைப் பாதித்த தில்லை.. தன் மண்ணின் மைந்தன் என்பதினாலோ என்னவோ இதுவரை அவனைக் கொடைக்கானலின் குளிர் தாக்கியதேயில்லை.. அதை

“அவனுக்குத் தடித்த தோல்டா..” என்று அவனைத் தெரிந்தவர்கள் விமரிசிப்பார்கள்..

அந்த தடித்த தோலுக்கான அர்த்தம் பலவகைப்படும்.. குளிரால் பாதிக்கப்படாத தோல் என்பது மட்டுமல்ல.. சட்டென்று அடிதடியில் இறங்கிவிடும் முரடன் என்பதற்கும் அவ்வார்த்தை பொருந்தும்..

மூர்த்தி முரடன்.. படு முரடன்.. யோசிக்காமல் எவரிடமும் கைநீட்டி விடுவான்.. அதற்கான நியாயமும் அவன் பக்கம் இருக்கும் என்பதினால் அடி வாங்கியவர்கள் ஒன்றும் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் ஓடி விடுவார்கள்.. இல்லையென்றால் அவன் கைக்கு எட்டாத தொலைவில் தள்ளி நின்று கத்துவார்கள்..

“அடிங்..” என்று அவன் ஒரடி வைத்ததும் தலைதெறிக்க ஓடி தலை மறைவாகி விடுவார்கள்..

அவனிடம் பேசிப்பழகும் துணிவு எவருக்கும் இருந்ததில்லை.. மற்றவர்களைப் பொருத்தவரை அவன் முள்மரம்..! 

“அம்மாடி..! அவன் முகத்தில முள்ளைக் கட்டிக்கிட்டு அலைகிறவனில்ல..”

இதுபோன்ற வார்த்தைகளைக் கேட்டும் கேட்காதவனைப் போல அவன் முறைத்தபடி நடந்து விடுவான்.. ‘சிடுமூஞ்சி’ என்ற பெயரை சிறுவர்கள் முதல் பெரியவர்கள் வரை சொல்வதில் அவனுக்கு எந்தவொரு பாதிப்பும் ஏற்பட்டதில்லை.. இவர்களில் இடைபட்ட பருவத்தினரான குமரிகளும் இருக்கிறார்களே என்று மனதுக்குள் குமைந்ததில்லை.. மற்றவர்களைக் கூட அவன் விட்டு விடுவான்.. குமரிகளைத்தான் அவர்கள் குளிர் காய்ச்சலில் விழுந்து விடும் அளவுக்கு விரோதிகளைப் போல முறைத்து வைப்பான்..

அவன் அப்படித்தான்.. அவனை அறிந்தவர்கள் விலகிச் சென்று விடுவார்கள்.. அறியாதவர்கள் ‘பட்டு’ அறிந்தபின் தலைதெறிக்க விலகி ஓடி விடுவார்கள்.. அது குறித்த கவலை அவனுக்குள் எழுந்ததேயில்லை..

அவன் ஒன்றும் தனிமை விரும்பியல்ல.. பரபரப்பான வாழ்க்கைச் சூழலில் தன்னைப் பிணைத்துக் கொண்டிருப்பவன்தான்.. பலருக்கு சம்பளம் கொடுக்கும் முதலாளிதான்.. ஜனங்களின் மத்தியில் தன்னைத் தனிமைப் படுத்திக் கொள்ளும் வித்தை அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது..

கொடைக்கானல் மலையின் பல்வேறு அடையாளங்களில் ஒன்றான சாக்லெட் தயாரிக்கும் பேக்டரிக்கு உரிமையாளன் அவன்.. ‘மது..’ சாக்லெட் நூற்றாண்டைத் தாண்டிய வரலாற்றைக் கொண்டது.. அவனுடைய மூதாதையரின் கைகளில் தவழ்ந்து வந்து அவனது கைகளுக்கு மாறிய பரம்பரைச் சொத்து.. ஓர்நாள் அவன் கையை விட்டும் அது பிரிந்தது.

அவன் அதை விரிவு படுத்தினான்.. சாக்லெட் தயாரிப்பில் உள்ள அதி நவீன தொழில் நுட்பங்களைக் கற்றுக் கொள்ள வெளிநாடுகளுக்குப் பயணம் செய்து அவற்றைக் கற்றுத் திரும்பி வந்து பேக்டரியின் தயாரிப்புகளில் மாற்றம் செய்வதற்குள் பேக்டரி பிடுங்கப்பட, அவன் புதிதாக ‘கொடை’ சாக்லெட் பேக்டரியை ஆரம்பித்ததான்.. தான் கற்றவற்றை  சாக்லெட் தயாரிப்புகளில் புகுத்தினான்.. வெகு விரைவில் அவனது பேக்டரியின் தயாரிப்புகள் உள் நாட்டு வர்த்தகத்தின் முண்ணனியையும் கைப்பற்றி வெளிநாட்டு வர்த்தகத்திலும் தமக்கென்ற ஓர் இடத்தைப் பிடித்தன..

சாக்லெட் தயாரிப்பில் கிடைத்த பணத்தை வேறு சில தொழில்களில் முதலீடு செய்தான்.. அதில் அவனது பெரியப்பா மகன் நவீனுக்கு பலத்த ஆட்சேபம் உண்டு.. அவன் கிடைத்த தொழில்களை விரிவுபடுத்தவுமில்லை.. புதிய தொழில்களைத் தொடங்கவுமில்லை.. கிடைத்த தொழில்களில் வந்த வருவாயில் எப்போதும் போல ஆடம்பரமாக வாழ்ந்து வந்தான்.. மூர்த்தி அப்படிச் செய்யாமல் பேக்டரியின் கட்டிடம் முதற்கொண்டு தயாரிப்புகள் வரை அதி நவீனமாக்கித் தொழிலில் ஏற்றம் காண்பித்ததில் அவனுக்குள் குமைச்சல் உண்டானது.. அதுவும் போதாது என்று அவன் புதிய தொழில்களைத் தொடங்கியதை அவனால் தாங்கிக் கொள்ளவே முடியவில்லை.. மூர்த்தியின் முரட்டுத்தனமான சுபாவம் அவனைக் குடும்பத்திலிருந்து தனிமைப் படுத்தியிருந்தது அவனுக்குக் ‘கோள்’ சொல்ல வசதியாக இருந்தது..

ஏற்கனெவே பரம்பரை பேக்டரி அவன் பொறுப்பில் இருந்தபோது அவன் அதைத்தான் செய்து வந்தான்.

“தெரியுமா தாத்தா.. நம்ம சாக்லெட்டின் ருசியே மாறிப் போயிருச்சாம்.. உங்க சாக்லெட்டுக்குன்னு ஸ்பெசல் ருசி இருக்கும்டா.. அது காணாம போயிருச்சுன்னு என் பிரண்ட் ஒருத்தன் சொன்னான்.. கேட்கவே கஷ்டமா இருந்தது..”

“பேக்டரியிலகூட கெடுபிடி பண்றானாம்… சீனியருக்கு மரியாதை கொடுக்கிறது இல்லையாம்.. உங்களுக்கு என்ன தெரியும்ன்னு எடுத்தெரிஞ்சு பேசறானாம்.. டைகட்டின புதுப் பசங்களை வேலைக்குச் சேர்த்துட்டு தாத்தா வேலைக்குச் சேர்த்த அத்தனை பேருக்கும் ‘கல்தா’ கொடுத்து வீட்டுக்கு அனுப்பிட்டானாம்..”

“அவன் களையெடுக்கிறான் தாத்தா.. பேக்டரியில் உங்க ஆதரவாளர்கள் யாரும் இருக்கக் கூடாதுன்னு நினைக்கிறான்.. பேக்டரியை ஃபுல் அண்டு ஃபுல்லா கண்ட்ரோலுக்குள்ளக் கொண்டு வரனும்னு பிளான் பண்ண ஸ்கெட்ச் போட்டுத் தூக்கறான் தாத்தா..”

“அது மட்டுமா..? சாக்லெட் பேக்டரியோட பணத்தை வேற தொழில்களுக்கு இடம் மாத்தறான்.. மெல்ல மெல்ல இதை நஷ்டக் கணக்கில காண்பிச்சுட்டு அவன் ஆரம்பிச்சிருக்கிற தொழில்களில லாபக்கணக்கைக் கொண்டு வரத் திட்டம் போட்டு வேலை செய்யறான் தாத்தா..”

“ம்ப்ச்.. நம்ம குடும்பத்துக்குன்னு ஒரு பெயர் இருக்கு தாத்தா.. அது இவனால கெட்டு அழியுது.. என்னைப் பாருங்க நான் குடும்பத்தின் பெயர் குறையாம பார்த்துக்கிறேன்.. எனக்குக் கிடைத்த தொழில்களை பாரம்பர்யப் பெருமை குலையாம கட்டிக் காக்கிறேன்.. மூர்த்தி அப்படியில்ல தாத்தா..”

“அவன் குணம்தான் சரியில்லை.. குடும்பத்தோட சேர்ந்து இருக்கத் தோதுபட மாட்டான்னு வெளியே அனுப்பி வைச்சோம்… இப்ப தொழிலையும் அழிக்கப் பார்க்கிறானே.. இதுக்கு என்ன செய்கிறது..?”

“என்ன செய்ய முடியும்..? சாக்லெட் பேக்டரியைப் பிடுங்கிக்கவா முடியும்..? அது பரம்பரைச் சொத்தாச்சே..”

மதுசூதனன் அதையும் செய்தார்.. சாக்லெட் பேக்டரியை பிடுங்கிக் கொண்டார்..

அப்படிப் பரம்பரைச் சொத்தில் மட்டும் பல் விளக்கக் கூடாது என்றுதான் மூர்த்தி சுயமாக புது தொழில்களை ஆரம்பித்திருக்கிறான் என்பதை அவனைப் பெற்ற அன்னை அறிவாள்.. சுயமாய் சம்பாதித்துச் சாப்பிட வேண்டும் என்ற தன்மானம் கொண்டவன் மூர்த்தி.. அவனது உடலில் ஓடுவது அத்தகைய கோட்பாடுகளைக் கொண்ட ரத்தம்.. சுயமரியதையில் அவன் சிங்கம்.. அதைக் குடும்பத்தினரின் முன்னிலையில் சொல்ல முடியாமல் கண்ணீரை துயரத்துடன் கட்டுப்படுத்திக் கொள்வாள்..

வசுந்தரா பெரிய வீட்டு மருமகள்.. தன் மகனுக்கான கண்ணீரை அவள் வெளிக்காட்டி விட முடியாது..  குடும்பத்தின் இரண்டாவது மருமகள் தான், தன் மகன் என்று தனித்து நினைக்கக் கூடாது.. அதை அவளது கணவரான கோவிந்த ராஜனே விரும்ப மாட்டார்..

“நான் முதலில் என் அப்பா அம்மாவுக்குப் பிள்ளை அதற்கடுத்துத்தான் உனக்குப் புருசன்..”

முதலிரவில் அவர் பேசிய முதல் வார்த்தைகள் இவைகள்தான்.. மனைவிக்கே அடுத்த இடம் எனும்போது பெற்ற பிள்ளைகளை எப்படி முதலிடத்தில் வைப்பார்..?

மதுசூதனன் பழமைப் பெருமையில் குளிர் காய்பவர்.. 

“எங்கப்பா ராவ் பகதூர்..” என்று இன்று வரை பீற்றிக் கொண்டிருப்பவர்..

பரம்பரைச் சொத்துக்களைத் தான் சுயமாக சம்பாதித்த சொத்துக்களைப் பங்கிட்டுக் கொடுத்ததைப் போலக் கொடுத்திருப்பவரிடம் இப்படி வத்திக் குச்சிகளைக் கொழுத்திப் போட்டால் அவர் தீப்பிழம்பாக மாறாமல் என்ன செய்வார்..?

அந்தப் பங்கிடுதலையும் அவர் பெற்ற பிள்ளைகள் காலத்தில் செய்து அவர்களை தொழிலதிபர்களாக்கி அழகு பார்க்கவில்லை.. அவர் முன்னே கம்பீரமாக நடந்து செல்ல..  பிள்ளைகள் மூவரும் ஓரடி பின்னுக்குத் தள்ளி ‘பாட்ஷா’ ஸ்டைலை அவருக்கு அளித்து ஃபாலோ பண்ணுவார்கள்.. பேரன்கள் தலையெடுக்கும்வரை அந்தச் ‘கெத்து’க் குறையாமல் வாழ்ந்து வந்தவர் அவர்..

வயதாகி விட்டது என்பதினால்.. அவர் சொத்தைப் பங்கிட்டுக் கொடுத்ததாக சொல்லிக் கொண்டாலும் உண்மையான காரணம் அவர் மனதில் புதைந்திருந்தது.. 

மதுசூதனனின் அதிகார ஆசை குறையவேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது.. அவரது மகன்களுக்குப் பெண் கொடுக்கும் போதே தங்களின் மருமகன்களுக்கு 

எந்தெந்த தொழில்கள் கிடைக்கும் என்று கேட்டு உறுதிப் படுத்திக் கொண்டவர்கள், அவரின் சம்பந்திகள் பேரன்கள் பிறந்த பின்பும் மருமகன்களுக்கு சொத்துக்கள் கிடைக்காவிட்டால் சட்டப்படியான நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டு விடுவார்கள்.. இதையெல்லாம் மனதில் வைத்துத்தான் தன் பெருமையைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள தானே சொத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொடுத்து விட்டார் அவர்..

அதிலும் மூன்றாவது மகனின் மாமனார் வயநாட்டுச் சிங்கம்… சிம்மக் குரலில் அவர் கர்ஜனை செய்ய ஆரம்பித்தால் மதுசூதனன் குலை நடுங்கி விடுவார்..

‘ஆஹா..’ என்று சொத்துக்களைக் கைப்பற்றிக் கொண்ட மூத்த மகன்வழிப் பேரன் பரம்பரைப் பெருமையைக் கட்டிக் காக்கிறேன் என்று சொல்லிக் கொண்டு உழைக்காமல் சோம்பியிருக்க மூர்த்தி மட்டும் தான் சுயமாய் ஆரம்பித்த சாக்லெட் தயாரிக்கும் பேக்டரியை விரிவு படுத்தி நவினமானதாக்கிக் காட்டியதில் அவன் வயிற்றிலும் வாயிலும் அடித்துக் கொண்டான்.. இந்த வேகத்தை அவனிடமும் மற்றவர்கள் எதிர்பார்த்து விட்டால் என்ன செய்வான்..?

‘கொடை’ சாக்லெட்டின் சுவை அப்படிப்பட்டதாக இருந்தது.. அதைச் சாப்பிட்ட நவீனின் நண்பன்..

“எல்லா லட்டும் லட்டுதாண்டா.. திருப்பதி லட்டோட டேஸ்ட் அப்படியே நாக்கிலே நின்று விடுமில்ல.. அது போலதான் ‘கொடை’ சாக்லெட்டோட டேஸ்ட் நாக்கிலேயே நிற்குதுடா மச்சான்…” என்றுதான் சிலாகித்திருந்தான்..

‘மது’ சாக்லெட்டிலும் மூர்த்தி தன் திறமையைக் காட்டியிருந்தான்தான்.. அதை அப்படியே தோசையைத் திருப்பிப் போட்டதைப் போல மாற்றிச் சொல்லிய திறமை கொண்டவன் நவின்.. மூர்த்தியின் பெரியப்பாவான ஜனார்த்தனத்தின் மூத்த மகன்..

தடியூண்டும் மதுசூதனன் காலத்துத் தாத்தாக்களுக்கு ஓய்வு கொடுத்து வீட்டுக்கு அனுப்பி வைத்துத்தானே ஆக வேண்டும்..? வயோதிகத்தில் அவர்களால் வேலை செய்ய முடியவில்லை.. சீனியர்களுக்கு கட்டில் கொடுத்து ஓய்வெடுக்கச் சொல்லிவிட்டு ஜீனியர்களை சாட்டை முனையைச் சுழற்றிப் பம்பரம் போல சுற்ற வைத்து வேலை வாங்க முடியுமா..? நவினம் என்பது கட்டிடத்தின் தோற்றத்தையும் தயாரிப்புகளின் சுவையையும் மாற்றுவது மட்டுமல்ல.. வேலை செய்யும் பணியாளர்களுக்கான வேலை வரம்புக் காலத்தை நிர்ணயம் செய்து ஒழுங்கு படுத்துவதும்தான்.. ஓய்வு பெற்றுப் போனவர்கள் கணிசமான ஓய்வூதியத் தொகையுடன்தான் சென்றார்கள்.. அது மதுசூதனனிடம் மறைக்கப்பட்டது.. மூர்த்தி மதுசூதனனின் விசுவாசிகளைக் களையெடுக்கிறான் என்று சொல்லப்பட்டது..

கொடைக்கானல் மலையில் சில தொழில்கள் வளமானவை.. அங்கே கிடைக்கும் யூகலிப்ட்ஸ் தைலத்தின் மகிமை நம் இந்திய மக்களுக்கே அவ்வளவாகத் தெரியாது.. நாம் அறியாத நமது நாட்டின் மூலிகை வளங்களின் பயன்பாடுகளை வெளிநாட்டினர் நன்கு அறிந்து வைத்திருக்கிறார்களே.. மூர்த்தி உல்லன் தயாரிக்கும் பேக்டரியையும், யூகலிப்ட்ஸ் தைலம் தயாரிக்கும் கம்பெனியையும் ஆரம்பித்து அவற்றை ஏற்றுமதி செய்ய ஆரம்பித்திருந்தான்.. அவற்றில் பணம் பெருகியது.. அது மதுசூதனனின் கவனத்துக்கு 

அவரது தொழிலை மூர்த்தி அழிக்கிறான் என்று கொண்டு செல்லப்பட்டது.. சுயமாக அவன் தொடங்கி நடத்திக் கொண்டிருக்கும் தொழில்கள் மதுசூதனனின் தொழில்களை அழித்து விடுமாம்.

இது குறித்து கவலைகள் ஏதுமின்றித் தன் போக்கில் அந்தப்பனி விழும் இரவில் நடந்து கொண்டிருந்த மூர்த்தி குளிர் மழையில் நனைந்தபடி குளிர் தாங்காமல் கோழிக் குஞ்சைப் போல நடுங்கிக் கொண்டிருந்த அவளைப் பார்த்தான்..