Romance — காதல்

யாரோ தட்டி எழுப்பியதைப் போல விழிப்பு வந்து விட்டது சித்ரலேகாவுக்கு.. புரண்டு படுத்து உள்ளங்கைகளை விரித்து அதைப் பார்த்தபடி கண் விழித்தாள்.. அது ஒரு பழக்கம்.. விழித்தவுடன் பச்சை மரத்தைப்

“குக்கூ…” என்னங்க.. குயிலோட பாட்டுப் போல இருக்குதுன்னு பாத்தீகளா.. குயில்ப் பாட்டுத்தாங்க.. பாரதியாருக்குத்தான் குயிலுப் பாட்டுப் பிடிக்கனும்ங்கிறதில்ல.. உங்களுக்கும் பிடிக்கலாம்.. அதுக்கு என் பாட்ட நீங்க…

வேதவள்ளி கையில் காபி டிரேயோடு சமையலறையிலிருந்து வெளிப்பட்டாள்.. ஹாலில் கனகவேலின் முன்னால் அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்த கபிலனிடம் ஒரு கோப்பையை நீட்டிவிட்டு கனகவேலிடம்

“தட்ஸ் ஆல் யுவர் ஆனர்..” என்றபடி தன் இடத்தில் வந்து அமர்ந்தான் கபிலன்..
அரசாங்க தரப்பு வக்கீல் எழுந்து தன் வாதத்தை ஆரம்பிக்க.. அசுவாரஸ்யமாய் அதைக் கவனித்தபடி பார்வையை வெளியில்

இளம் வயதில் திறமையான வக்கீல் என்று பெயர் எடுத்து விட்டான் கபிலன்.. ஆர்த்திக்கு அதில் மனம் நிறையப் பெருமை.. “இந்த வருஷம் என் படிப்பு முடியப் போகுது.. பேசாமல் நான் உங்களிடமே ஜூனியராக சேர்நது

கடற்கரை மணலில் கால் புதைய நடந்து கொண்டிருந்தாள் ஆர்த்தி.. அருகே அலட்சிய நடையுடன் கபிலன்.. “அப்புறம்..?” என்றாள் ஆர்த்தி.. “அப்புறம் என்ன.. கண்ணால் கண்ட சாட்சிக்கு கண்ணில் கோளாறு இருக்குன்னு

கலவரமான முகத்துடன் அவனையே பார்த்துக் கொண்டு நின்று விட்டவளை, அன்போடு அணைத்துக் கொண்டான் கபிலன்..
“இந்தச் சாவியினால் என்னைத் தடுத்து நிறுத்த முடியுமா..? நான் போக வேண்டும்ன்னு

“சாவியைக் கொடு..” கபிலன் கை நீட்டினான்..
“கொடுக்க மாட்டேன்..” அவள் சாவியை இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டாள்..
“ஏய்ய்.. கொடுடின்னா..” கபிலன் சாவியைப் பறிக்க முயல, ஆர்த்தி அவனிடமிருந்து விலகி

கபிலனால் அவளது அந்தப் பார்வையைத் தாங்க முடியவில்லை.. அவன் வேகமாக ஆர்த்தியை விலக்கித் தள்ளி விட்டான்.. அவள் சுவரில் மோதி விழுந்தாள்.. கபிலன் அவள் முன்னால் கை நீட்டி கர்ஜித்தான்.. “போ..