Romance — காதல்

துரைசிங்கம், மகேஷ்வரனின் வீட்டிற்குச் சென்ற போது.. காயத்ரி பட்டுச்சேலையும், நகையுமாக வெளியே கிளம்பிக்கொண்டிருந்தாள்.. துரைசிங்கத்தைக் கண்டதும், “வாய்யா.. மருமகனே..” என்று

துரைசிங்கத்திற்கு அவன் சிக்கலாக்க வேண்டிய காதல் கதைக்கு ஒரு நூல் முனை கிடைத்துவிட்டது.. தலையை ஆட்டிக் கொண்டு அதை ரசித்தபடி கண்களில் வன்மம் மின்ன மனதிற்குள் கூறிக்கொண்டான்..

தன்னைச் சுற்றி ஓர் மனிதச் சிலந்தி.. சதி வலை பின்னிக் கொண்டிருப்பதை அறியாதவளாய் கஸ்தூரி கனவுகளில் சஞ்சரித்தாள்…
தனது காதல் ஜெயித்துவிட்டதை அவளால் இன்னமும் கூட நம்ப முடியவில்லை.. சரவணன்

ஒரு நொடி.. காயத்ரியின் திருமணத்தின்போது.. ‘பொட்டப்புள்ளக்கி தானாக மாப்பிள்ளை தேடிக்க எவ்வளவு தைரியம் இருக்கணும்.. வீட்டில் சொல்கிற மாப்பிள்ளைக்கு கண்ணை மூடிக்கிட்டு

கஸ்தூரி, சரவணனை முறைப்புடன் பார்க்க.. அவனோ சிரிப்புடன் ஏறிட்டான்.. கஸ்தூரி பல்லைக் கடித்துக் கொண்டாள்.. “என்ன சிரிப்பு வேண்டிக் கிடக்கு..?” “எனக்கு வேண்டியது இருக்குது… சிரிக்கிறேன்..

விளாத்திகுளம் என்ற அந்த கிராமம், ஆற்றோரமாய் அமைந்திருக்கும் வளமையான இடம். பச்சைப் பசேல் என்ற வயல்வெளிகளும், அதில் நிறைந்திருக்கும் நீரும், நீந்திப் பறக்கும் நாரைகளுமாக.. கண்ணைக் கவர்ந்து

கஸ்தூரியின் மனம் சிறகடித்துக் கொண்டிருந்தது.. யாருக்குக் கிடைக்கும் இது போன்ற வாழ்க்கை..? நினைத்தவனையே கை பிடிக்கப் போகும் மகிழ்வால் நிறைந்தாள்..
சரவணன்.. இந்தப் பெயரை

கொடைக்கானலின் ஏரியில் படகு சவாரி செய்து கொண்டிருந்தார்கள் அவர்கள்.. பாலமுரளி ஆனந்தமாய் துள்ளிக்குதித்து அந்த படகுச் சவாரியை அனுபவித்தான்.. ஊசி மரக் காடுகளில் அலைந்தார்கள்.. மகனை குதிரைச்

ஜனார்த்தனத்திற்கு உடம்பு சரியில்லாததால் சத்திய வதி அவரை உடனிருந்து பார்த்துக் கொள்ள வேண்டி இருந்தது.. எனவே அவர்களால் சுபத்ராவின் திருமணத்திற்கு போக முடியவில்லை…  பலராமனை அனுப்பலாம்