Drama — நாடகம்

தடக்.. தடக்கென்று.. சீராக ரயில் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.. ஏஸி கம்பார்ட்மென்டில் எதிரும்.. புதிருமாய்.. அர்ஜூனும், தர்ஷிணியும் அமர்ந்திருந்தார்கள்.. அவர்கள் தேன்நிலவைக் கொண்டாட கோவா போய்க்

அவளிடம் லேசாக அசைவு தோன்ற.. இப்போது அவசரமாய் அவன் கண்களை மூடிக் கொண்டான். ‘ராங்கி பிடித்தவள்.. நான் அவளுக்காக ஏங்குவதாக நினைத்துக் கொள்வாள்..’ அதே நேரத்தில்.. லேசாக அரைக்

ஏஸியின் குளிர் அறையில் நிறைந்திருந்தது.. இதமான நறுமணம் அறையில் கமழ்ந்து கொண்டிருந்தது.. கட்டிலின் மெத்தையின் மேல் மலர்கள் தூவப்-பட்டிருந்தன.. மனதில் மயக்கத்தைக் கிளப்பும் அந்த சூழலில் அர்ஜூன்

தான் பார்த்து வந்தது மனிதப் பிறவியல்ல என்று தகப்பனாருக்கு உணர்த்த முயன்று தோற்றுப் போனான் அர்ஜூன்.. “இதோ பார் அர்ஜூன்.. நான் வாக்குத் தவறாத பரம்பரையில் பிறந்தவன்..” “நானும் உங்கள்

ஒரு நொடி.. அந்த இடத்தை விட்டு ஓடிப்போய் விடலாமா என்று நினைத்தான் அர்ஜுன்.. ஆனால் பக்கத்தில் மீசையை முறுக்கிக் கொண்டு அமர்ந்திருந்த வேதாச்சலத்தைப் பார்த்ததும் அடங்கி உட்கார்ந்தான்.

காதலிக்கும் அந்த நொடிகளில்..   கண்ணோரம் ஓர் மயக்கம் பிறக்கும்.. அதை உணர்வதற்காகவாவது எனைக் காதலித்துவிடு.. என் உயிரைத் திருப்பித் தந்துவிடு.. காதலாகி.. கசிந்துருகி.. ஜீவா தெளிவாகச் சொல்லி

புதிதாய் பூத்த புதுமலரே.. புன்னகையை ஏனோ.. நீ தொலைத்தாய்.. புன்னகையைத் தர நான் காத்திருந்தும்.. புண் படுத்தி ஏனோ.. நீ விலகிச் சென்றாய்.. காதலாகி.. கசிந்துருகி..
“அவள் திட்டமே வேறு ஆண்ட்டி.. உங்கள்

உன்மீது விழுந்து.. என்மீது தெரித்த.. மழைத்துளிக்குக்கூட.. என் காதல் தெரிகிறது.. தினந்தோறும் உன்னிடம்.. என் காதல் சொல்லியும் … உன் மனதுக்குமட்டும்.. என் காதல் தெரியவில்லை.. காதலாகி.. சிந்துருகி..

ஊரில் உள்ள சாமிகளிடம் நேர்த்திக் கடன் நேர்ந்துக்கிட்டேன்.. உன்னுடனே வாழ்ந்திடவே.. உள்ளம் உருக வேண்டிக் கிட்டேன்.. காதலாகி.. கசிந்துருகி.. அலைகள் கொஞ்சி விளையாடும் குமரியம்மன்