Drama — நாடகம்

அர்ஜூன் அவளை நெருங்கி அணைத்தான்.. அவள் விடுபட முயன்றாள்.. அவன் விடவில்லை.. அவளது இடுப்பில் கைகொடுத்து அவளைத் தூக்கிக் கொண்டு கட்டிலை அடைந்தான்.. “விடுங்க என்னை..” “விட

மறுநாள் காலையில் அறைக்கதவு பலமாய் தட்டப்படும் சப்தம் கேட்டு அர்ஜூன் விழித்துக் கொண்டான்.. அருகே தர்ஷிணி படுத்திருந்தாள்.. எழுந்து சென்று கதவைத் திறந்தான்.. தமிழ்செல்வி காபியோடு

“ஏய்ய்.. என்னை என்னன்னு நீ நினைத்துக் கொண்டாய்..?” “என் புருஷனென்னுதான்..”
“இந்த ஜால வார்த்தையெல்லாம் என்னிடம் வேண்டாம்..” “அப்படிச் சொல்லி விட்டால் எப்படி..? நான் உங்களிடம் பேசாமல் வேறு

அர்ஜூன் அன்று மாலை அலுவலகத்திலிருந்து வீடு திரும்பும் போது.. வீட்டில் தமிழ்செல்வி இப்படியொரு கட்டளையுடன் காத்திருப்பாள் என்று எதிர்பார்த்திருக்க வில்லை.. “அர்ஜூன்..! இந்தா காபி.. குடித்து விட்டு.. சட்டுப்புட்டுன்னு

‘மாளவிகா.. யார் அவள்..?’ தர்ஷிணிக்கு தூக்கம் வரவில்லை.. புரண்டு.. புரண்டு படுத்தாள்.. ‘அமெரிக்காக் காரியாமே.. அவள் வந்ததால் மாமனாரைப் பார்க்க ஹாஸ்பிட்டலுக்கு அர்ஜூன் வர மறுத்து

அர்ஜூனின் வீட்டிற்குள் அவன் மாளவிகாவுடன் நுழைந்ததும்.. “இதோ அர்ஜூனே வந்து விட்டான்.. டேய் அர்ஜூன் கிளம்புடா..” என்றாள் தமிழ்செல்வி.. “எங்கேம்மா..?”
“என்னடா இப்படிக் கேட்கிற…? இன்றைக்கு

அலுவலகத்தில் அர்ஜூனை எல்லோரும் ஆச்சரியமாகப் பார்த்தார்கள்.. தங்களுக்குள் கிசுகிசுத்துக் கொண்டார்கள்.. “என்ன.. ஏ.ஓ.சார் பாதியிலேயே லீவைக் கேன்சல் செய்து விட்டு ஜாயின் பண்ணியிருக்கிறார்..?”

வள்ளுவர் என்னவோ எளிதாக சொல்லி விட்டார்.. ‘யாகாவாராயினும் நா காக்க..’ என்று.. ஆனால் யோசித்து ஒவ்வொரு வார்த்தைகளாக பேசிக் கொண்டிருந்தால் அது பேச்சாக இருக்குமா..? மனது நினைப்பதை

“தர்ஷிணி..” அவன் மென்மையான குரலில் அவளை அழைத்தான்.. ‘இவனா.. இப்படி ஸாஃப்டாய் அழைக்கிறான்..’ தர்ஷிணி ஆச்சரியத்தோடு விழி உயர்த்தி அவனைப் பார்த்தாள்.. “நீ என்னை விட்டு வேறு

தங்க நிறத்தில் மண் துகள்கள் மின்னிக் கொண்டிருந்த கோவா கடற்கரையில் நடந்து கொண்டிருந்தார்கள் அர்ஜூனும்.. தர்ஷிணியும்..  கையிலிருந்த செல்போனில்.. கண்ணுக்குத் தென்படுகிற இயற்கைக்