Romance — காதல்

சொந்தப் பகையை விட.. வந்த வேலையை முதன்மையில் வைத்து முடித்து விட்டுச் செல்வதே உசிதமானது என்று

வேறு ஒரு சமயமாக இருந்திருந்தால்.. அவனுடைய அத்தை மகனின் கல்யாணத்திற்கு அந்த அளவிற்கு சுரேஷ்

நையாண்டி ததும்பிய அவன் பார்வையும், சிரிப்பும் திவ்யாவைக் குழப்பின.. எவன் இவன்..? என்று புரியாமல் அவள்

ஆள்.. அரவமற்ற.. இருள் நிறைந்த சாலையில்.. வெளிச்ச வெள்ளத்தைப் பாய்ச்சியபடி பஸ் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.. பஸ்

மதுரை மாநகரம், மீனாட்சியின் ஆட்சிக்கு உட்பட்டது.. ஒருபுறம் அன்னை, தந்தையின் நான்மாடக் கூடலும்.. மறுபுறம்

சாலையில் விரைந்து கொண்டிருந்த யுன்னோவா காரை.. அதைவிட விரைவாக முந்தியது சுரேஷின் மோட்டார்

அந்த விடிகாலை அழகாக விடிந்திருப்பதைப் போல ஏன் சுரேஷீக்கு தோன்றி வைத்தது என்று அவனுக்குச் சொல்லத்

அடைமழை போல கோடைமழை பெய்து கொண்டிருந்த அந்த நண்பகல் வேளையில் அடுக்களையில் ஐக்கியமாகியிருந்தாள் அம்புஜவள்ளி..

“கால் காசு உத்தியோகமா இருந்தாலும் கவர்ண்ட்மென்ட் உத்தியோகம் பார்க்கிறவனுக்கு பொண்ணக் கட்டிக் கொடுக்கனும்ப்பு..”

வரப்பில் கிடந்த மண்வெட்டியை எடுத்துக் கொண்டு வாய்க்கால் நீரில் இறங்கிய சுரேஷ்.. தண்ணீரை வயலின் பக்கமாகத்