Drama — நாடகம்

தாய்மை! அந்த அன்புக்கு நிகரேது. மூவுலகை அளந்த பெருமாள் பாலகனாய் கை கட்டி நின்றது யசோதையின் தாய்மையிடத்தில் தானே! நீ எது செய்தாலும் மன்னிப்பேன் என்பது தாய்மையின் மகத்துவமல்லவா..? அடி

காவ்யாவின் வீட்டை அடைந்ததும் காரை விட்டிறங்கி அவர்கள் சென்று காலிங் பெல்லில் கை வைக்கும் முன்னரே கதவு திறந்தது. ராமநாதன் நின்றிருந்தார்.
“கார் சத்தம் கேட்டவுடன் நினைச்சேன்.

அசோகனால் அந்தக் காட்சியை காண முடியவில்லை. திருவிழாவில் தொலைந்த குழந்தையாய் காவ்யா மலங்க மலங்க விழித்துக் கொண்டு நின்ற காட்சி அவனது நெஞ்சைப் பிழிந்தது. தோள் மேல் கை வைத்து

அன்று இரவில் பாத்ரூம் போக எழுந்த பர்வதம் காவ்யாவின் படுக்கையில் அவளைக் காணவில்லை என்றதும் பதறிப் போய் விட்டார். கணவனுக்கும், மகனுக்கும் தெரியாமல் அவள் எல்லா இடங்களிலும் தேடிப் பார்த்தாள்.

குனிந்து எதையோ எழுதிக் கொண்டிருந்த எஸ்.ஐ. “குட்மார்னிங் சார்..” என்ற தியாகராஜனின் குரலைக் கேட்டு நிமிர்ந்தார்.
“இவங்க தான் சார் மிஸ் காவ்யா. அந்த ரௌடி பலவேசம் கொலை நடந்த இரவில்

சுவர் கடிகாரத்தின் ‘டிக் டிக்’கென்ற சத்தம் தவிர வேறு சப்தம் எதுவும் கேட்காத நள்ளிரவின் நிசப்தம் தெரு அடங்கியிருந்தது. காவ்யா மூச்சடக்கி எழுந்தாள். கால் கொலுசை அவிழ்த்து படுக்கையின் மேல் வைத்தாள்.

“நான்  அப்பவே நினைச்சேன். ரௌடி மாதிரி இருக்கானே. இவன் கூட வந்து நிற்கிறாளேன்னு அவன் கொலைக்காரனா..! தெய்வமே..! என் பெண்ணுக்கு எந்தக் கெடுதலும் வராம பத்திரமாக் கொண்டு வந்து

“நீங்கள் யார்..? காவ்யாவோட அட்ரஸ் உங்களுக்கு எதுக்கு..?” மூக்குக் கண்ணாடியை சரி செய்தவாறு கேட்டாள் அந்தப் பெண்கள் கல்லூரி விடுதியின் வார்டனம்மாள். ‘என்ன சொல்வது..?’ என்று

வினாடிப் பொழுதில் முடிவெடுத்த பின் மேற்கொண்டு என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்தான் அசோகன். அவனது உடனடித் தேவை ஒரு வக்கீல் என்பதை அவனது அறிவு உணர்த்திக் கொண்டிருக்கையில்,

அசோகனுக்கு எதுவும் புரியவில்லை. என்ன நடக்கின்றது இங்கே? போலீசார் இங்கே எதற்கு வந்தார்கள்..? பூட்டிய வீட்டில் எப்படி நுழைந்தார்கள்..? ஏன் அவனை கைது செய்கிறார்கள் என்று திகைத்தவனாய் அந்த