Drama — நாடகம்

வீடு நிசப்தமாக இருந்தது. மேலே பேன் சுழலும் ஓசை மட்டுமே கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. காவ்யா சரிந்து தரையில் அமர்ந்து இருந்தாள். அசோகன் வெளியேறி யவுடன் ஆனந்தனும், பர்வதமும் ஆஸ்பத்திரிக்குக் கிளம்பிச் சென்று

ஆனந்தன் பரபரத்துக் கொண்டிருந்தான். இன்னும் முப்பது நிமிடத்தில் அவன் குளித்துச் சாப்பிட்டுப் போயாக வேண்டும்.. இரவு மருத்துவமனையில் தந்தைக்குத் துணையாக தங்கியிருந்தவன் காலையில் நர்ஸை

அப்பாவின் உடல்நிலை பற்றிய கவலையும் தனியாக இரவுப் பயணம் செய்து பழக்கமில்லாதவள் இன்று தனித்துப் பயணம் செய்ய வேண்டி வந்ததால் தோன்றிய இனம் புரியா பதட்டம் நிரம்பிய பயமும் கொண்டிருந்த

எப்போதும் போலவே அதிகாலையில் விழிப்பு வந்து விட்டது அசோகனுக்கு. உள்ளங்கைகளை விரித்து அதில் பார்த்துக் கொண்டவன் கைகளை உயர்த்தி சோம்பல் முறித்தபடி எழுந்தான். அறையின் கதவுக்குக்

ஆசிரியர் கடிதம்… மனம் விட்டுப் பேசலாமா..?
என் பிரியத்துக்குரிய வாசக.. வாசகிகளே..!
ஏதேனும் பேரம் பேச நேரும் போது இதை வாங்க வந்திருக்கிற மூஞ்சியைப் பாரு என்ற சொற்றொடரைக் கேட்க நேரிடும் அல்லவா..?

நதியோரம் நடந்த போது.. மெல்லத் தொட்ட தென்றல்காற்று.. என்னை விட்டுப் போகாமல்..
மனதை வருடும் பூங்காற்று… -நதியோரம் நான் நடந்த போது- நரேந்திரன் பார்வையைச் சந்திக்க முடியாமல் தலை குனிந்தாள் …

நதியோரம் நடந்த போது.. பூங்காற்றாய் வந்த தோழி… நான்சாய தோள் கொடுத்தாள்.. தாயாகி அவள் மடிசாய்த்தாள்… -நதியோரம் நான் நடந்த போது- மொட்டை மாடியில் நின்று கொண்டிருந்தாள் வித்யா.. அவள் பின்னால்

நதியோரம் நடந்த போது.. யுத்தமில்லா அமைதி கண்டேன்..நதியைவிட்டு விலகி நடந்தால்… யுத்தம் மட்டும் எங்கும் கண்டேன்…
-நதியோரம் நான் நடந்த போது- நிவேதிதாவிற்கு பூர்ணிமாவின் பலத்தைப் பற்றி

நதியோரம் நடந்த போது.. களிப்பை மட்டும் நான் உணர்ந்தேன்.. நீவராத பொழுதினிலே..
களைப்பை மட்டும் நான் உணர்ந்தேன்.. -நதியோரம் நான் நடந்த போது- வித்யா சுரேந்திரனிடம் சொல்லியிருந்ததைப் போல