Family — குடும்பம்

“எப்படி போவேன்..?” மழையில் நனைந்த உடல் நடுங்க கேட்டாள் தான்யலட்சுமி.. “இந்த இடத்தை விட்டு ஓரடி கூட நகரக் கூடாதுன்னு நீங்க சொல்லிட்டுப் போனீங்களே..”
அவளது வார்த்தைகளைக் கேட்டவனுக்கு

“அடடா.. மழைடா.. அடை மழைடா..”
பாடிக்கொண்டே.. மழை நீரை.. காலால் அளைந்தபடி வந்து கொண்டிருந்த கோகுலக் கண்ணன் அவளைப் பார்த்தான்…
“யாரு இவ.. பார்த்தா பச்சக்குன்னு மனசில

“இந்த பொண்ணு இந்த வீட்ல தப்பி பொறந்துருச்சி..” சோமசுந்தரத்தின் குடும்பத்தை அறிந்த அனைவரின் மனதிலும் ஓடும் எண்ணம் இது ஒன்றுதான்.. அப்பேற்பட்ட ஏகோபித்த பாராட்டைப் பெற்ற தான்ய

“வந்தாள் மகா லட்சுமியே.. என் வீட்டில்.. என்றும் அவள் ஆட்சியே…” தொலைக்காட்சியில் பாடல் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது.. அதை “ஆ..” வென்று பார்த்தபடி.. டைனிங் டேபிளை துடைக்கிறேன்

மூச்சுவாங்க படிகளில் ஏறிக் கொண்டிருந்த கைலாசத்தின் அருகே வந்து கை கொடுத்தான் வெற்றிவேல்.. “என் கையைப் பிடிச்சுக்கங்க தாத்தா..” “போடா.. என் உடம்பில இன்னும் தெம்பு குறையல.. உன் அப்பன் கையையே

மொட்டை மாடியில் துணிகளைக் காயப் போட்டுக் கொண்டிருந்தாள் கீர்த்தனா… அவளது உதடுகள் தன்னிச்சையாகப் பிரிந்து பாடிக் கொண்டிருந்தன… “சொல்லாமத்தானே.. இந்த மனசு தவிக்குது..

அது பதில் சொல்ல முடியாத கேள்வியாக மலை போல வளர்ந்து வெற்றிவேலை நசுக்க வந்தது.. ஆக்டோபஸ் போல ஆயிரம் கைகளுடன் அவனை பிய்த்துத் தின்றது.. வெற்றிவேல் உறக்கமின்றித் தவித்தான்.. ரியாவைத்

“ஏன்..? கீர்த்தனாகிட்ட வேலை சொன்னா என்ன தப்பு..? நான் இங்கே வந்த நாளில இருந்து என் ரூமை இவதான் கிளின் பண்றா.. என் துணிகளை இவதான் துவைச்சு அயர்ண் பண்ணிக் கொடுக்கிறா.. நான் புதுசா எதையும்

வெற்றிவேலின் முகத்தில் கோபம் கனன்று கொண்டிருந்தது.. கிரணிடம் பேசிய பேச்சுக்களின் நினைவில் சிரிப்பு மாறாத முகத்துடன் வேகமாக ஓடி வந்த கீர்த்தனா.. வெற்றிவேலைப் பார்த்ததும் அப்படியே நின்று