Chapter 17 — Manipaayz — மன்னிப்பாயா..?
“அப்பா.. நான் சென்னைக்குப் போகிறேன்…” நிஷா முடிவு பண்ணி விட்டாள்.. விசாலி திகைத்தாள்.. அவர்களின் அபார்ட்மெண்ட்டிற்கு பக்கத்து அபார்ட்மெண்ட்டில்தான் முகிலனின் அக்கா
Read romantic novels by Muthulakshmi Raghavan a famous author who has penned over 218 books…
“அப்பா.. நான் சென்னைக்குப் போகிறேன்…” நிஷா முடிவு பண்ணி விட்டாள்.. விசாலி திகைத்தாள்.. அவர்களின் அபார்ட்மெண்ட்டிற்கு பக்கத்து அபார்ட்மெண்ட்டில்தான் முகிலனின் அக்கா
தன் பையிலிருந்த போட்டோவை மீண்டும் பார்த்தாள் நிஷா.. ஆண்மை ததும்பும் கம்பீரமான தோற்றத்துடன் அந்தப் போட்டோவில் சிரித்துக் கொண்டிருந்தான் முகிலன்.. ‘பெர்ஸனல் மேனேஜராமே… ம்ம்ம்…’
அவனது தோற்றம் அவளை வசீகரித்தது.. அவனை மீண்டும்.. மீண்டும் பார்க்க மனம் தூண்டியது.. அவள் பார்த்தாள்.. ஆழ்ந்து பார்த்தாள். விழிகளை விலக்க மனமில்லாமல் உற்றுப் பார்த்தாள்
‘இவன் எனக்கு ஹஸ்பெண்டாக அமைந்தால்.. நிச்சயம் நான் லக்கிதான்..’ மனதுக்குள் கூறிக் கொண்டாள்.
எம்.டியின் அறையிலிருந்து வந்த திருச்சியைச் சேர்ந்த அந்தப் பெண், ஜென்ஸியின் அருகே வந்த போது.. ஜென்ஸியை அடையாளம் கண்டு விட்ட பார்வையைப் பார்த்தாள்… “ஜென்ஸி…”
வெகுநாள்களுக்கு பின்னால் சந்தித்திருக்கும்
“இதனால் சகலமானவர்களுக்கும்.. நான் சொல்லிக் கொள்வது என்னவென்றால்…”
ஜென்ஸி தன் சேரை விட்டு எழுந்து நின்று சொன்னாள்.. மற்றவர்கள் புரியாமல் அவளைப் பார்த்தார்கள். “இவ என்னடி சொல்றா…?”
‘இது ஒரு சாபம்…’ மிருணாளினி மன வேதனைப் படுவாள்.. அவள் முகிலனைக் காதலித்தாள்.. அவள் வேண்டும் என்று அவன் தாபம் கொள்வதைப் போல.. அவன் வேண்டும் என்று அவளது மனமும் தவித்தது. அந்தத்
கோகிலா ஆசிரியைதான்.. மகனின் மேல் பாசமுள்ளவள்தான்.. ஆனாலும்.. அவளிடம் சில குணாதிசயங்கள் இருந்தன.. அவை மாற்ற முடியாதவை.. அவற்றில் முதன்மையானது அவளுடைய இன அபிமானம். “இந்தக்
ஆவி பறக்கும் இட்லிகளை முகிலனின் முன்னாலிருந்த தட்டில் வைத்தபடி பேச ஆரம்பித்தாள் கோகிலா… “அக்கா போன் பண்ணியிருந்தா முகிலா…” “டெல்லியில் குளிர் ஆரம்பிச்சுருச்சாம்மா…” “அவ குளிரைப்
மிருணாளினி வீட்டுக்குள் நுழைந்த போது.. அவளுடைய அப்பா.. சுந்தரம்.. மனைவியை சத்தம் போட்டுக் கொண்டிருந்தார்.. “உனக்கு அறிவே இல்லைடி..” “உங்களுக்கு மட்டும் அது இருக்கிறதா நினைப்பா..?” “இந்த வக்கணைப்
கடலோரமாக மிருணாளினியுடன் இணைந்து நடந்தான் முகிலன்.. கடலோரக்காற்று அவன் உடலைத் தொட்டுச் சென்றது.. அந்த ஸ்பரிசம் கொடுத்த இன்பத்தை விட.. அதிகமான இன்பத்தை மிருணாளினியின் சேலை
தன் வார்த்தைகள் மிருணாளினியின் செவிகளில் ஏறவேயில்லை என்பதைக் கவனித்த ஜென்ஸி.. “ம்ஹூம்.. உன் வேலை உனக்கு.. நடத்து.. நடத்து…” என்றாள்…
“த்சு.. டிஸ்டர்ப் பண்ணாதே…”