Romance — காதல்

வழக்கம்போல் முதலில் சுதாரித்துக் கொண்டவள் செவ்வந்திதான்.. ஆளுக்கு ஒரு நினைவில் அனைவரும் உறைந்து போயிருக்க ஒரு அதட்டல் போட்டு சூழ்நிலையைச் சீராக்கினாள்.. “ஐயையே.. என்ன மதினி..

எதையுமே நேரில் கேட்டுத் தெளிவு படுத்திவிடும்.. ‘வெட்டு ஒன்று, துண்டு இரண்டு’ வழக்கமுடைய செவ்வந்தி.. ஒரு பண்பான பெண்ணின் வாழ்க்கைப் பிரச்னையில் மிக அமைதியாக இருந்தாள்.. எடுத்தேன்,

ஜனார்த்தனத்திற்கும் சத்தியவதிக்கும் மறுப்பேதும் இல்லை என்று தெரிந்தவுடன் மனம் உடைந்து போனாள் ஈஸ்வரி.. அதை அறியாதவர்களாய் அவர்கள் உற்சாகத் துடன் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள்..

சிறு குழந்தைபோல் மல்லுக்கட்டிய மனைவியை வழிக்குக் கொண்டு வர அவர் முயற்சி செய்து கொண்டி ருந்தபோது கலைமதியும் சாந்தாவும் அங்கே வந்தனர்.. ஈஸ்வரி பொங்கி வரும் அழுகையை

சுந்தரமும், தயாநிதியும் பேசிக் கொண்டிருந்ததைக் கவனிக்காமல் நடேசனும், ஊர்மிளாவும், பலராமனும் அரட்டை அடித்துக் கொண்டு இருந்தனர்.. சுந்தரம் அவர்களைப் பார்ப்பதை உணர்ந்த தயாநிதி,

சாந்தா நம்ப முடியாம திகைப்புடன் சுந்தரத்திடம் வினவினாள்.. “என்ன அண்ணே சொல்றீங்க.. நம்ம சுப்புத்தாயி அக்காவா சொல்லுச்சு…?” “சுப்புத்தாயின்னு சொல்ல வேண்டியதுதானே… அது என்ன அக்கா

சாந்தா செவ்வந்தியின் வீட்டிற்குப் போனபோது அவள் வீட்டில் ராஜ்ய பரிபாலனம் பண்ணிக் கொண்டிருந்தாள்.. அவள் வீட்டுக்குள் போட்டுக் கொண்டிருந்த சத்தம் தெருவை எட்ட சாந்தா பீதியடைந்து வீட்டுக்குத் திரும்பி

ஆற்றங்கரையிலிருந்து ஊருக்குள் செல்லும் பாதையில் நடந்து கொண்டு இருந்தான் நடேசன்.. அன்று ஞாயிறு விடுமுறை.. வயலுக்குச் சென்று தண்ணீர் பாய்ச்சி விட்டு குளித்து முடித்து வீட்டுக்குத் திரும்பிக்

தயாநிதி ஊர்மிளாவுக்காக கார் வாங்கிக் கொடுத்ததை மட்டும் அந்த நபர் கேள்வி கேட்கவில்லை.. அதை ஓட்டிக் கொண்டு ஊர்மிளாவுக்குத் துணையாக போய் வரும் நடேசனைப் பற்றித்தான் முக்கியமாய் கேள்வி

அந்த வீட்டில் தயாநிதி, ஈஸ்வரிக்கு இரு வகையில் துக்கம்.. ஒன்று லட்சுமணனுக்காக.. மற்றொன்று ஊர்மிளா வுக்காக… ஒரு பாவமும் நினைக்காதவர்களை ஏதோ கொலைக் குற்றம் செய்தவர்களைப் போல் பார்த்தது