Romance — காதல்

அதற்கு முன்னால் அப்படிப்பட்ட ஆற்றங்கரையை அனுபவித்துப் பார்த்தறியாத மாளவிகா.. ஜன்னலின் கீழ்பக்கமாக பார்த்தாள்.. அவள் மாடியறையில் இருப்பது தெரிந்தது.. கீழ்பக்கமாக தெரிந்த

பேசியது போதும் என்று நினைத்தவனைப் போல ரமணன் எழுந்து கொண்டான்.. கூட வந்த மாளவிகாவிடம் எதையும் பேசாமல் கார் கதவை அவளுக்காக திறந்துவிட்டான்.. அவனுடன் வெளியே வரும்போது அவன்

முதல் முறையாக அவள் கை தொட்டு அவன் இழுத்ததில் உடலில் மின்சாரம் பாய்ந்ததைப் போன்ற உணர்வை உணர்ந்தாள் மாளவிகா.. அதுவரை அதுபோன்ற நூதன உணர்வுகளை அவள் உணர்ந்த தில்லை.. ஆண்களிடம் எட்டி

அந்த வார இறுதியில் அவளைச் சந்தித்த ரமணனின் முகம் இறுகியிருந்தது.. கடலோரமாக அமைந்திருந்த அந்த ரெஸ்ட்டாரெண்டின் மேல் மாடியில்.. திறந்த வெளியில்.. கடலைப் பார்த்தபடி

“அப்பா..” “என்னம்மா…” “நம்ம பூமிகா வாழற வாழ்க்கையைப் பார்த்ததில இருந்து எனக்கு கல்யாணம்ன்னாலே அலர்ஜியா கிருச்சுப்பா…”
அடுத்த காரணத்தைக் கண்டுபிடித்தாள் மாளவிகா.. “அவளுக் கென்னம்மா..

மாளவிகா வேலைக்குப் போக ஆரம்பித்து.. ஆறுமாதங்கள் ஓடிவிட்டன.. அவளின் சம்பளம் எவ்வளவு என்ற விவரத்தை கார்த்திக் அறிந்து வைத்திருந்தான்.. அவன் எதிர்பார்த்ததை விட அதிகமான தொகையில் சம்பளம் இருந்ததில்

மனிதராக பிறந்தவர்களுக்கு ஆயிரத்துக்கும் மேலே பிரச்னைகள் இருக்கும்.. அதையெல்லாம் உணராமல் மாளவிகா பேசினால் எப்படியென்ற கோபம் அவனுக்குள் எழுந்தது.. அப்படி உணராமல் இருக்க அவள்

இதுவரை இப்படிப்பட்ட தொரு அறிமுகத்தை கார்த்திக் கேள்விப்பட்டதே இல்லை.. அவனுடைய உறவினர் வட்டாரத்தில் தான்..
‘இவர் எப்படிச் சொந்தமாகனும்..?’ என்று கேள்விக்கு.. ‘இவரோட தாத்தாவோட ஒன்னு

‘என்ன இப்படிப் பாக்கிறா..’ கார்த்திக் யோசனையானான்.. அவனின் வசதியிலும்.. பதவியிலும் மயங்காத மாளவிகாவின் மீது அவனுக்குள் கோபம் துளிர்த்தது… ‘பெரிய இவளைப் போல அலட்டிக்கிறா.. இந்த

அது எப்படி.. ஒரே நாளில் ஒரு மனிதன் முற்றிலுமாக திருந்தி நல்லவனாக முடியும்..? அதுவும்.. அந்த ஒருநாள் கூட முழுமையாகக் கழியவில்லையே… மாளவிகாவின் வீடே பிரமிப்பில் ஆழ்ந்திருந்தது.. கங்காதரன்