Drama — நாடகம்

கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்துக் கொண்டாள் சந்தியா.. பச்சை வண்ணப் பட்டுப் புடவையும்.. நகைகளுமாக அழகாகத் தெரிந்தாள்… “என் கண்ணே பட்டுரும் போல இருக்கு..” மகளைக் கொஞ்சி விட்டு..

எப்படித்தான் அவனால் இப்படிக் கோர்வையாக பொய் சொல்ல முடிகின்றதோ என்றிருந்தது சந்தியாவுக்கு.. கணக்குப் போட்டு காய் நகர்த்தி காரியத்தையும் வெற்றிகரமாக முடித்து விட்டு.. இப்படி ஒன்றும் தெரியாத அப்பாவி…

சந்தியாவின் உடலில் மின்சாரம் பாய்ந்ததைப் போன்ற ஒரு உணர்வு ஏற்பட்டது… முதன் முறையாக.. வேறு வகையான உணர்வுடன் கூடிய ஆணின் தொடுகையுணர்வை அவள் அனுபவித்தாள்.. அது அவளறியாத புது…

இவனுக்கு எத்தனை வியாபாரங்கள் தான் இருக்கின்றன..?’ கணக்குத் தெரியாமல் தவித்துப் போனாள் சந்தியா… “அதை மல்ட்டி இன்டர் நேசனல் கம்பெனினுல்ல அண்ணா சொன்னான்..?” தனக்குள் பேசிக்…

“ஒன்னை நீ மனசில வைச்சுக்கறது நல்லது..” சந்தியா ஆத்திரத்துடன் பேசினாள்.. “எதை..?”
அவள் மரியாதையை குறைத்து விட்டதைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் அவன் கேட்டான்…
“என் குடும்பத்துக்காகத்தான் இங்கே வந்து…

மெழுகுவர்த்தியின் மங்கிய வெளிச்சம் அந்த ஆடம்பரமான ஹாலின் செல்வச் செழுமையை மேலும் அதிகப் படுத்திக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது.. மெலிதான மெல்லிசை ஹாலை நிறைத்திருக்க.. ‘ரிசர்வ்டு’ என்ற

“கன்கிராஜீலேசன்ஸ்..” மனதார வாழ்த்தினார் கல்யாணராமன்.. “ஆனா.. அப்பா.. இதில ஒரு சிக்கல் வந்திருக்கு..” “என்னம்மா..?” “இப்பப் பார்க்கிற வேலையை ரிசைன் பண்ணனும்னா அதுக்கு மூன்று மாத நோட்டிஸ் டுத்தாகனும்…”

அவன் என்ன செய்வான்..? அன்று முழுவதும் அந்தக் கேள்வியே சந்தியாவின் மனதில் சுற்றிச்சுற்றி வந்தது.. அவளுக்குத் தூக்கம் பிடிக்கவில்லை.. அதிகாலையிலேயே கண்விழித்து விட்டவள்.. அறைக்கதவைத்…

‘என்ன ஒரு ஆணவம்..!’ சந்தியா மனம் கொதித்தாள்.. அந்தக் கொதிப்புடன் ஸ்கூட்டியை ஓங்கி அவன் உதைத்த வேகத்தில் அது அலறியடித்துக் கொண்டு கிளம்பி விட்டது.. “சாவி என் கையில் இருக்கு..” அவள்

“பெரிய பணக்காரனாம்.. ஒற்றை மகளைக் கட்டிக் கொடுத்து அவன் பிஸினெஸ்ஸையும் இந்த ஸ்டேசன் மாஸ்டர் கையில ஒப்படைக்கிறானாம்.. இதுக்கு மேலே வேலை எதுக்குன்னு நம்ம மாமன் மகன் வேலையை