Drama — நாடகம்

சில சமயங்களில் வார்த்தைகளால் சாதிக்க முடியாததை ஓர் சிறு மௌனப்பார்வை சாதித்து விடும்.. கூர்மையான அர்ச்சனாவின் பார்வையில் லீலாவதி சுதாரித்துக் கொண்டாள்.. ‘ஆத்தி.. முதலுக்கே மோசம் வந்திரும் போல.. இவ

“என் அழகுக்கும் பவிசுக்கும் ஜமின்தார் மாளிகையிலே இருந்து பெண் கேட்டு வந்தாங்க.. கிரகம்.. உங்கப்பனுக்கு இரண்டாம் தாரமாகி இப்ப அவரும் இல்லாம லோல் படறேன்.. வயசான மனிதனுக்கு இரண்டாம்

அர்ச்சனா மென்மையானவள்.. சூது, வாது தெரியாதவள்.. அபிராமியின் சாவுக்குக் காரணமான லீலாவதியையும் மன்னித்து அவள்மீது பாசம் காட்டும் அளவுக்கு கருணை உள்ளம் கொண்டவள்.. லீலாவதியின் மகனை

கத்தியின்றி ரத்தமின்றி யுத்தம் செய்து வெற்றி பெறுவதில் லீலாவதி கில்லாடியிலும் கில்லாடி.. வீரப்பனின் மனைவியென்ற உறவில் அவரது வீட்டிற்குள் நுழைந்த சில தினங்களிலேயே அறுபது பவுன் நகையை அபேஸ் செய்து காட்டி

“அப்புறம்..?” ஆதுரத்துடன் வினவினாள் சாவித்திரி.. அர்ச்சனாவின் வாயைக் கிளறிக் கதை கேட்கும் தொனியாக இல்லாமல் அவளது மனதில் உள்ள சோகத்தை இறக்கி வைத்து இளைப்பாற வைத்து மடி தாங்கும் தாயின்

வீரப்பனால் லீலாவதியிடமிருந்து மீள முடியவில்லை.. குற்ற உணர்வில் அபிராமியின் முகம் பார்க்க முடியாமல் தவித்தார்.. பெருந்தன்மை மிக்க… அபிராமி கணவரின் துரோகம் குறித்து எந்தவிதக் கேள்வியும் கேட்டு …

“இவங்க நம்ம கெஸ்ட் சாவித்திரியம்மா..”
மூர்த்தி முறுவலித்தான்.. மாளிகை போன்ற அவனது பங்களாவில் ஐம்பது வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு பெண்மணியும் இருக்கிறாள் என்பதில் பாதுகாப்புணர்வு கொண்டவள்

‘நினைத்து யார்..? நான்தானா..?’ உதட்டை மடித்துக் கடித்தபடி அவளை உறுத்துப் பார்த்தான்.. தவத்தைக் கலைக்க வந்த தேவலோக ஆடலரசியை முனிவன் முறைப்பதைப் போல அவன் பார்த்த

ஒரு மரத்தடியில் அவள் நின்றிருந்தாள்.. மழைக்கு ஒதுங்கியிருக்க வேண்டும்.. ஆனால் கொடைக்கானல் போன்ற மலைபிரதேசத்தில் இரவு நேரத்தில் மழையில் நனையாமலிருக்க மரத்தடியில் ஒதுங்கக் கூடாது.. பனியில்

பனி கொட்டிக் கொண்டிருந்தது.. இருப்பது இந்தியாவா இல்லை அண்டார்டிகாவா என்ற சந்தேகம் மூர்த்தியின் மனதில் எழுந்தது.. பனி படர்ந்த காலையோர பூமரங்களின் பனித்துளிகள் சொட்டியதில் சாலை நனைந்து