Romance — காதல்

அவனது முகத்தில் தோன்றிய ஆச்சரியக் குறியைக் கண்டதும்.. வாசவி அவசரமாய்ப் பார்வையைத் திருப்பிக் கொண்டாள்.. ‘அடக் கடவுளே.. நான் அண்ணியைப் பார்த்துக் கண்ணடிப்பதாக நினைத்துக் கொண்டு

“ஏன்ப்பா.. நமக்கெல்லாம் அறந்தாங்கியில் ஜவுளி எடுத்து விட்டு.. அண்ணிக்கு மட்டும் பொள்ளாச்சியில் ஜவுளி எடுக்க வேண்டுமா..? இது என்ன நியாயம்..?” “ஏம்மா.. அறந்தாங்கியை விடப் பொள்ளாச்சியில் ஜவுளி

பிரசன்னாவிற்குத் தாயைப் பார்க்கப் பாவமாக இருந்தது.. அவன் தாயைச் சமாதானப்படுத்த முனைந்தான்.. “இப்ப என்னம்மா.. வாசவி புடவை கட்டிக்கணும்.. அவ்வளவுதானே..”
“அண்ணா.. நீ பாட்டுக்கு அம்மாவிடம் வாக்குக்

மழை விட்டிருந்தது.. மழைக்குப் பின் வந்த சூரிய வெளிச்சம் ஈரமான பூமிக்கு வெதுவெதுப்பை அளித்துக் கொண்டிருந்தது.. ஹாலில் இருந்த சோபாவில் சாய்ந்து அமர்ந்து கொண்டு காளிதாஸ் சொல்லச் சொல்ல..

பிரசன்னாவிற்கு ஒன்று மிகத் தெளிவாகப் புரிந்தது.. சுகந்திக்கு அவனைப் பிடித்திருக்கிறது.. மிகவும் அதிகமாகப் பிடித்திருக்கிறது.. அதனால்.. அவன் தனக்கு மட்டும் சொந்தமானவன் என்பதை

சுகந்தியின் பார்வை தன் தங்கை மேல் விழுவதைக் கவனித்த பிரசன்னாவிற்கு.. அது ஒன்றும் ஆச்சரியத்தை அளிக்கவில்லை.. வாசவியின் குணம் அனைவரையும் ஆகர்ஷிக்கும் தன்மை கொண்டது என்பதை

வாசவிக்கு அந்தச் சூழலே வேடிக்கையாக இருந்தது.. என்னவோ.. மகாராஜா பரம்பரைகளில் வந்தவர்கள் போல்.. காளிதாஸும்.. திலகமும்.. முகத்தை இறுக்கமாய் வைத்துக் கொண்டு..

“என்னங்கப்பா..” என்று வினவினான் பிரசன்னா.. “ஒன்றுமில்லைப்பா.. எல்லாம் உன் கல்யாண விசயம் தான்..” என்றார் காளிதாஸ்..
“அதுக்கென்னப்பா.. இப்போது அவசரம்..” பிரசன்னா சங்கடத்துடன் வாசவியைப் பார்க்க.. அவள், “ஹை.. ஹை..” என்று கண்

“எனக்கு.. பிரசன்னாவிற்கு முதலில் கல்யாணம் பண்ணுவதில் உடன்பாடில்லை…” திலகா.. கைவிரல்களைப் பார்த்தவாறு இதைக் கூறவும்.. காளிதாஸ் ஆச்சரியப் பட்டுப் போனார்.. ஏனென்றால் திலகாவிற்குப் பிரசன்னாவின்

‘காளிதாஸ் மளிகைக் கடை..’ என்றால்.. அறந்தாங்கியில் உள்ள அனைவருக்குமே தெரியும்.. நீண்ட வருடங்களாக.. பெரிய கடை வீதியில் மளிகைக் கடை நடத்தி வருபவர் அவர்.. “சின்னதாகத்தான் இந்த மளிகைக்