Romance — காதல்

அதுநேரம் வரை தன்னுடன் வம்பிழுத்து விட்டு.. இப்போது சலுகையுடன் தன் தோள் சாய்ந்து நிற்கும் தங்கையை.. கொள்ளைப் பிரியத்துடன்.. அணைத்துக் கொண்டான் பிரசன்னா.. “அடேங்கப்பா.. பெரிய பாசமலர்

பச்சை வர்ணம் அடித்த காம்பவுண்டு கேட்டைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே நுழைந்தான் பிரசன்னா.. வீட்டின் முன்னால் இருந்தா கொய்யா மரத்தின் மீதிருந்து.. “அண்ணா.. என்னைக் கீழே இறக்கி விடேன்..” என்ற குரல்

“என் பெயர் ஹரிஹரன் மாமா..” “தயவு செய்து என்னை மாமாவென்று கூப்பிடாதீர்கள்..”
“வேறு முறை சொல்லிக் கூப்பிட முடியாதே.. அதனால் அதைப் பற்றிய பேச்சை விட்டு விட்டு என் பேச்சைக் கேளுங்கள்.. எனக்கு பல

ரூபிணியின் கையிலிருந்த முள் கரண்டியும் ஸ்பூனும் நழுவின.. அதிர்ச்சியுடன் விழியகல ஹரிஹரனைப் பார்த்தாள் அவள்.. இவனால் எப்படி ஒருவனை ரத்தக் காயம் வர அடிக்கச் சொல்லிவிட்டு அமைதியாய் சாப்பிட

“உன் காதலில் எனக்கு சந்தேகமில்லை ரூபிணி… உன் மேல் நம்பிக்கை இல்லாமல் நான் அப்படிப் பேசவில்லை.. ஆனால் உனக்கு சமூகத்தைப் பற்றிய பயம் உண்டு.. என் மேல் உயிராய் இருந்தவள்.. உன் தோழிகளின்

“அக்கா…. நீதான் எனக்கு உதவி செய்ய வேண்டும். அம்மா அப்பாவை எதிர்த்து கல்யாணம் பண்ணிக் கொள்ள எனக்கு விருப்பமில்லை.. அதே சமயம் ஹரிஹரனை மறக்கவும்.. பிரியவும் என்னால் முடியாது..

“நான் உன்னிடம் அனுப்பியது வெறும் டூ வீலரை இல்லைடி.. அது என் நெஞ்சம்டி… அது என் நெஞ்சம்…” ஹரிஹரன் பொரிந்தான்.. ரூபிணி இதழ் கடித்தாள்.. அவள் கண்கள் கலங்கி விட்டன.. இவனது காதல் தீயில் பற்றி

“ரூபிணி.. காரை எடுத்துக் கொண்டு வந்து தெரு முனையில் வெயிட் பண்ணுகிறேன் வந்து விடு…” ஹரிஹரன் கூறியதும் ரூபிணிக்கு தூக்கி வாரிப் போட்டது.. “வாட் இஸ் திஸ் ஹரி…? எனக்கு இருக்கிற பிரச்சனைகள்

“கிளியை வளர்த்து பூனையிடம் கொடுப்பதா..?” “புலி கையில் கொடுப்பதற்கு பூனை கையில் கொடுப்பது பெட்டர்டி…” “கல்யாணம் பண்ணிக்காமலே குடும்பம் நடத்து கிறவனுக்கு பெண்டாட்டி எதற்கு..?”