Romance — காதல்

“மாப்பிள்ளையும்… பெண்ணும்… மாலையை மாத்திக்கங்க…” கோவிலின் முன் மண்டபத்தில் அமர்ந்திருந்த அய்யர் உத்தரவிட்டார். சுற்றிலும்… நண்ர்களும்… நண்பிகளும்… புடைசூழ… மணக் கோலத்தில் அமர்ந்திருந்த

புயலடித்து ஓய்ந்த அமைதி வீட்டில் நிலவ… சோபாவில் சரிந்தான் அரவிந்தன். அவனுக்கு எதிரே… குத்துக்காலிட்டு அமர்ந்து சப்பாத்திக்கு மாவு பிசைய ஆரம்பித்தான் கார்த்திக்… “ம்ஹூம்… இரண்டும் நாள்களா..

ரேவதி வெகுவாக சந்தோஷப்பட்டுப் போனாள். அவள் ஆரம்பிக்காமலே அங்கே யுத்தம் மூண்டு விட்டது. “அப்ப… உங்க மகன்தான் ஆம்பள… நாங்க பார்த்து வச்சிருக்கிற மாப்பிள்ளை பொம்பளைங்கிறீங்களா…?” “அடுத்த வீட்டுப்

ஷாலினியின் பெற்றோர் முக இறுக்கத்துடன் அவர்களை வரவேற்றார்கள். அவர்களுக்கு அரவிந்தன் பெண் கேட்டு வந்ததில் சற்றும் உடன்பாடில்லை என்பது உள்ளங்கை நெல்லிக்கனியாக வெளிப்படையாகத்

“ஏம்மா… இன்னைக்கே பொண்ணு பார்க்கப் போயாகணுமா…?”
முதல் நாள் மாலையிலிருந்து தூங்க ஆரம்பித்த அரவிந்தனின் அக்கா ரேவதி… மறுநாள் காலையில்… குளித்து உடைமாற்றி.. நான்கு

அரவிந்தன் உன்மத்தம் பிடித்தவனைப் போல ஆனான்…
“நான் பாட்டுக்கு நானுண்டு… என் வேலையுண்டுன்னு இருந்தேண்டா… மகராசி வந்தா… உனக்கு ‘தில்’லிருக்கான்னு கேட்டு உசுப்பி விட்டா… இப்பப் பார்த்தியா… சைக்கிள் கேப்பில வேற எவன் பின்னாலேயோ போகப் பார்க்கிறா…”

“சைக்கிள் கேப்பில அவ ஏற வேண்டிய வண்டியில வேற எவளாவது ஏறிஉட்கார்ந்தா… இப்படித்தான் ஆகும்…

அரவிந்தன்தான் என்ன செய்வான்…? அவன் என்ன பெண்களிடம் மட்டும்தான் பழகுவேன் என்று அடமா பிடிக்கிறான்…? பெண்களின் கூட்டம் அவனை மொய்த்தால் அவன்தான் பாவம் எங்கே ஓடுவான்…

அந்த வார இறுதியில் டிவியில் அரவிந்தன் எடுத்த டெலிபிலிம் ஒளிபரப்பானது. அந்த வாரத்துக்கான சிறந்த பிலிமாக அரவிந்தனின் படம் தேர்வு செய்யப் பட்டிருந்தது.
அந்தத் தெருவிலிருந்த பெண்கள்

ஒரு தொலைக்காட்சி சேனலில்… இயக்குநர் களுக்கான போட்டி ஒன்றை வைத்தார்கள். பிரபல தயாரிப்பாளர்களும்… இயக்குநர்களும் அதில் நடுவர்களாக பங்கேற்றார்கள்…
“அருமையான சான்ஸ் ஷாலினி…” அரவிந்தன்

முட்டுக்காடு ‘வா’ வென்று அழைக்க… ஒருநாள் அவர்கள் இருவரும் அரை நாள் லீவ் சொல்லிவிட்டு… முட்டுக்காட்டை சுற்றிப்பார்க்கப் போனார்கள்.
ஏரியில் சுற்றி வரும் போது… ஷாலினியின்