Drama — நாடகம்

நதியோரம் நடந்தபோது… நகர்ந்து செல்லும் மேகம் பார்த்தேன்.. கரிய நிற மேகம் சிதைந்து
குளிர் நீராய் பொழியக் கண்டேன்… நதியோரம் நான் நடந்த போது… “அந்தப் பெண்ணுக்கு உன் அண்ணன் மேல் காதலிருந்தால் …

நதியோரம் நடந்தபோது… நெஞ்சினிலே யார் நினைவு? ஊருக்குத் தெரியாமல்… உறங்குகின்ற உன் நினைவு!… நதியோரம் நான் நடந்த போது… வித்யாவும், பூர்ணிமாதேவியும் நான்கு வருடங்களாக…

நதியோரம் நடந்தபோது நீர்மீது பார்வை போகும்… இதழோரம் பாடல் தோன்றும்..
இமையோரம் கனவு தோன்றும்… …நதியோரம் நான் நடந்த போது…ஸ்கூட்டியைத் திருப்பி அந்தத் தெருவிற்குள் நுழைந்தாள் வித்யா..

நதியோரம் நடந்தபோது நாற்புறமும் பூங்காற்று
முகத்தோடு மோதிப் போகும் மனமெல்லாம் லேசாகும் …நதியோரம் நான் நடந்த போது…
“ஆயர் பாடி மாளிகையில் தாய் மடியில் கன்றினைப்போல மாயக் கண்ணன் …

பிரவீனின் முகத்தைப் பார்த்தாலே முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்வாள் சசிரேகா.. அப்படியாவது அவளுக்கு அவனைப் பிடிக்கவில்லை என்பதை உணர்ந்து கொண்டு அவன் விலகிவிட மாட்டானா என்ற எண்ணம் அவளுக்கு.. அந்த

மோகத்தை அவள் கொல்லவில்லை.. அதனுடன் சமரசம் செய்து அதை கருணாகரனின் துணையோடு வென்று விட்டாள்.. அவனுடன் போராடிய அவளது போராட்டத்தை சிறு மழலையின் செய்கை

வண்ண விளக்குகளால் அலங்கரிக்கப் பட்டிருந்த தோட்டத்தில் வட்ட வடிவ மேஜைகளும் அதைச் சுற்றி நாற்காலிகளும் இடைவெளி விட்டுப் போடப் பட்டிருந்தன.. அவற்றில் உட்கார்ந்திருந்த இளஞ்ஜோடிகள்

சசிரேகாவின் முகம் கன்றிப் போனது.. அது அவள் தங்கியிருந்த லேடிஸ் ஹாஸ்டல்.. வாசலில் நின்று கொண்டிருந்த வாட்ச்மேன் முதல்.. தோட்டத்தில் நடந்தபடி அவர்களின் ஜோடிப் பொருத்தத்தை சிலாகித்துப் பேசிக்

“ப்ளீஸ் ஆபிசர்.. சசியும் என்கூட சென்னைக்கு வரட்டுமே..” வத்சலா கெஞ்சினாள்.. கிளம்பும் வரை அந்தப் பேச்சையே எடுக்காமல் வளைய வந்து கொண்டிருந்தவள் காரில் ஏறப் போகும் போது அவளையும் மறந்து.. “சசி..! என்னடி