Romance — காதல்

‘யார் அவள்..?’ இந்தக் கேள்விதான் வர்ஷாவின் மனதில் வண்டாகக் குடைந்து கொண்டிருந்தது.. அவளைப் போன்ற ஒருத்தியின் காதல் கிடைக்க முரளிதரன் கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும்.. மிகப்

“ஐ லவ் முரளிதரன்..” வர்ஷாவின் குரல் நடுங்கியது.. துடிக்கும் இதழ்களைப் பற்களால் கடித்து அடக்கிக் கொண்டிருந்தாள்.. அவளது விரல்கள் நடுங்கின.. “ரிலாக்ஸ்..” என்றான் வினோத். “ஐ ஹேட் யு.. டோன்ட் டிஸ்டர்ப் மி..”

“நீ என்ன பண்ற.. இதுக என்ன பண்ணுதுக..”
எரிச்சலடைந்தான்.. வர்ஷா தொலை நோக்குத் திட்டத்தைப் பற்றிச் சிந்திக்கிறவளைப் போல தொலை தூரத்தில் பார்த்து வைக்க, அவளது தோழியர் குழாம் வினோத்தைப் பார்த்துச்

மேம்…” அருகில் நின்ற காரைத் திரும்பிப் பார்த்தவளின் முகத்திலிருந்த அமைதி விரவிய அழகைப் பார்த்தவனுக்கு அப்படித்தான் கூப்பிடத் தோன்றியது.. ஒரு துறவியின் பற்றற்ற தன்மையுடன் கூடிய பார்வையைப்

மெல்லிளம் தூறலாக பெய்து கொண்டிருந்த மழை வலுக்கத் தொடங்கியது.. குடை பிடிக்காமல் சாரலில் சிலிர்த்தபடி நடந்து கொண்டிருந்த முரளிதரனை மழை தொப்பலாக நனைக்கத் துவங்கியது.. தலைமுடியை

“காலிங் பெல் அடிக்குது.. காலிங்பெல் அடிக்குது..” துள்ளிக் குதிக்காத குறையாகச் சொன்னான் சந்தான கிருஷ்ணன்.. தற்காலிகப் போர் நிறுத்தம் செய்த மாளவிகா.. “வீட்டுக்கு வாங்க.. உங்களைப் பேசிக்கறேன்..” என்று

வாணலியில் எண்ணை காய்ந்து கொண்டிருந்தது.. வெங்காயம் வெட்டிக் கொண்டிருந்தாள் மாளவிகா.. உளுந்த மாவை பிசைந்து பதம் பார்த்த அபிராமி மகளிடம் திரும்பி.. “வெங்காயத்தை நறுக்கி

கிரிக்கெட் மட்டையுடன் பேட்ஸ் மேனாக நின்றிருந்த வினோத் குனிந்து அவனை நோக்கிப் பறந்து வந்த கிரிக்கெட் பந்தை அர்ஜீனன் அம்பு விடுவதற்கு முன்னால் குறி பார்ப்பதைப் போல உன்னிப்பாக பார்த்தான்..

அழகான பூங்காவைப் போல இருந்தது அந்தக் கல்லூரியின் நுழைவாயில்..! பிரம்மாண்டமான கட்டிடத்தை நோக்கிச் சென்ற கல்லூரிச் சாலையின் இருபக்கமும் மலர்ச்சbடிகளும் நிழல் தரும் மரங்களும் அடர்ந்திருக்க,